Η μούντζα του ηλίθιου.

Του Χρήστου Χωμενίδη στα ΝΕΑ.

Ο Μ. Καραγάτσης αφιέρωσε ένα μυθιστόρημα στους Ελληνες εκείνους που δεν ψήφισαν ποτέ. Από το 1974, όλες οι ψηφοφορίες στην Ελλάδα διεξάγονται κανονικά και αδιατάρακτα.

Στα πλαίσια μιάς κοινοβουλευτικής δημοκρατίας δυτικού τύπου, ο λαός επιλέγει τους αντιπροσώπους και τους ηγέτες του.

Αλλοτε με γνώμονα το εκάστοτε καλό της πατρίδας, άλλοτε με κριτήρια αυστηρά ιδεολογικά, συχνά από συνήθεια ή αταβισμό και ακόμα συχνότερα για να εξυπηρετήσει προσωπικά του συμφέροντα.

Με τους πρώτους σοβαρούς τριγμούς στη μεταπολιτευτική ευημερία στα τέλη του 2008, ομάδες ετερόκλητων ατόμων άρχισαν να διεισδύουν στις διαδηλώσεις και να παριστάνουν τους καταλύτες μιας γενικευμένης εξέγερσης, καλυπτόμενοι συνήθως πίσω από την «επαναστατική» τους ανωνυμία.

Οπως ο ηλίθιος μπερδεύει το φεγγάρι με το δάκτυλο που το δείχνει, έτσι και ο αγανακτισμένος καταριέται όχι το πολιτικό προσωπικό που ο ίδιος ανέδειξε (κατ΄ εικόνα και καθ΄ ομοίωσίν του) αλλά την ίδια τη Δημοκρατία.

Αντί να μουντζώσει τον εαυτό του, μουντζώνει τη σημαία, το Κοινοβούλιο, τους τσολιάδες...

Η φράση «να καεί, να καεί το μπουρδέλο η Βουλή» πολύ θα άρεσε στους Παπαδόπουλο, Ιωαννίδη και λοιπούς πραξικοπηματίες της 21ης Απριλίου.