Το ταξίδι.

Με τους αποχαιρετισμούς δεν τα πήγαινα ποτέ καλά.
Το ίδιο και τώρα.
Ούτως ή άλλως κάθε τέλος σηματοδοτεί πάντα μια νέα αρχή.
Πάρα πολλοί από σας με μηνύματα οργής με παροτρύνετε από χθες με όλους τους τρόπους:
"Χώστα μεγάλε!"...
Τι να χώσω?
Σε ποιόν?
Ποτέ δεν πληγώνεις κάτι που αγαπάς.
Και η προσωπική μου σχέση με το ραδιόφωνο του ΑΝΤ1 ήταν η μακροβιότερη μέχρι σήμερα σχέση της ζωής μου.
Ήταν το έτερον ήμισυ το δικό μου και χιλιάδων άλλων, όλων εσάς.
Καθημερινά όλοι μαζί προσπαθήσαμε να μάθουμε τι συμβαίνει γύρω μας, τι ετοίμαζαν άλλοι για μας χωρίς εμάς και αναζητήσαμε διεξόδους -χαραμάδες αισιοδοξίας και διαφυγές. Μαθαίναμε τα νέα και μοιραζόμασταν προβληματισμούς, αλλά και όνειρα.
Ένας ακροατής μου έγραψε ότι αυτά τα όνειρα δεν θα μας τα πάρει κανείς.
Αυτονόητο. "Τα όνειρα των εραστών δε σβήνουν", όπως λέει κι ο Τσακνής.
Και η δική μου σχέση με αυτό το ραδιόφωνο ήταν μια σχέση ερωτική.
Μια σχέση ερωτική που κατέρριψε όλα τα ...επιστημονικά συμπεράσματα περί έρωτος, αφού διήρκεσε 17 ολόκληρα χρόνια.
Σήμερα φτάνουμε κάπως απροσδόκητα, είναι η αλήθεια, στο τέλος της διαδρομής.
Στο πλαίσιο μιας ...ανανέωσης (?)
Μιας προσπάθειας που αποφασίστηκε να μην βασίζεται και τόσο πολύ στην ενημέρωση.
Σε μια εποχή που η ενημέρωση περνάει δύσκολες ώρες και η Ελλάδα ακόμη δυσκολότερες.
Τυχαίο? Εσείς θα κρίνετε. Εσείς θα αποφασίσετε.
Εύχομαι η προσπάθεια να πετύχει. Εύχομαι στον ΑΝΤ1, το νέο του διευθυντή και τους συνεργάτες του, τα καλύτερα.
Κάθε επιτυχία!
Μια επιτυχία που ελπίζουμε ότι θα βασίζεται στο σεβασμό της ιστορίας και της παράδοσης αυτού του σταθμού και τις απαιτήσεις των παλιών και νέων ακροατών του.
Ευχαριστώ με όλη μου την καρδιά τους συνεργάτες και τους συναδέλφους μου σε όλα τμήματα και αυτούς που έμειναν και αυτούς που έφυγαν.
Έδωσαν τον κάλύτερο εαυτό τους ξεπερνώντας τις δυνάμεις τους και δουλεύοντας ατέλειωτες ώρες για να βρίσκεται το ραδιόφωνο του ΑΝΤ1 πάντα στην πρώτη γραμμή της ενημέρωσης.
Ευχαριστώ τον ΑΝΤ1 που μου έδωσε τη δυνατότητα να σας συναντήσω και να ταξιδεύουμε μαζί στα μονοπάτια της ενημέρωσης για δύο δεκαετίες.
Χωρίς λογοκρισία, δεσμεύσεις και εμμονές.
Ευχαριστώ το Χρήστο με τον οποίο υπήρξαμε συνεπιβάτες τον τελευταίο χρόνο στις Πρωινές Διαδρομές.
Μα πάνω από όλα ευχαριστώ εσάς που τόσα χρόνια μας εμπιστευτήκατε και μας στηρίξατε στις Πρωινές Διαδρομές σας.
Πιστεύω ότι θα τα ξαναπούμε.
Ότι θα ξαναταξιδέψουμε μαζί.
Γιατί όπως λέει κι ο ποιητής, σημασία δεν έχει ο προορισμός αλλά το ταξίδι.